znajdujesz się: Strona główna

Info dla autorów

Redakcja informuje, że - zgodnie z aktualnymi wytycznymi Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego - każdy artykuł naukowy przed publikacją na łamach "Kultury Współczesnej" jest recenzowany przez dwóch niezależnych recenzentów, którzy nie znają tożsamości autorów ocenianych tekstów. Recenzje mają postać pisemną i kończą się jednoznacznym stwierdzeniem, czy artykuł może zostać dopuszczony do druku.

Instrukcja dotycząca przygotowania tekstów do „Kultury Współczesnej"

  1. Materiały przeznaczone do druku w „Kulturze Współczesnej" należy dostarczyć do redakcji w postaci elektronicznej – za pomocą poczty elektronicznej na adres: kwartalnik@nck.pl

  2. Do artykułu należy dołączyć streszczenie w języku polskim (nie więcej niż 600 znaków), a także krótką notę informacyjną o autorze – stopień naukowy, miejsce pracy, ew. stanowisko, obszar zainteresowań, ostatnie publikacje.

  3. Teksty należy przygotowywać w programie MS-Word i zapisać czcionką Times New Roman; wielkość czcionki 12 punktów dla tekstu głównego oraz 10 punktów dla przypisów, interlinia 1,5 wiersza w tekście głównym. Wyrównanie tekstu głównego i przypisów - do lewej.

  4. Objętość artykułów nie powinna przekraczać 1 arkusza autorskiego (40 000 znaków ze spacjami i przypisami).

  5. Osoby (autorzy, twórcy, redaktorzy itp.) wymieniane w tekście podawane są z pełnym imieniem i nazwiskiem, w przypisach podajemy inicjał imienia.

  6. Cytowane w tekście i przypisach fragmenty innych prac, dokumentów bądź edycji źródłowych oddajemy czcionką prostą, biorąc całość w cudzysłów. Cudzysłowy powinny być polskie (dolny i górny). Tekst cytowany w cytacie powinien być ujęty w tzw. żabki (« »).

  7. W tekście i przypisach tytuły książek, artykułów, utworów, filmów oraz dzieł artystycznych zapisujemy czcionką pochyłą (kursywa).

  8. Tytuły gazet i czasopism zapisujemy czcionką prostą w cudzysłowie.

  9. Zwroty w języku obcym – łacińskie, angielskie itp. należy zapisać kursywą.

  10. Fragmenty, które chcemy w tekście wyróżnić zapisujemy rozstrzeloną czcionką.

  11. Śródtytułów nie numerujemy, wyróżniamy je przez pogrubienie.

  12. W tekście i przypisach stosujemy ogólnie przyjęte skróty: r. - rok, roku; w. - wiek, wieku; także: np., itd., m.in..

  13. Daty w tekście i przypisach w pełnym brzmieniu zapisujemy cyfrowo, z zastosowaniem cyfr rzymskich dla miesięcy, np. 4 XII 1610 r. Słownej nazwy miesięcy używamy w przypadku, gdy nie jest podana data roczna, np. 6 sierpnia. Określenia roku i wieku skracamy po liczbie, przed liczbą piszemy w pełnym brzmieniu, np. "w 1618 r.", "w XVIII w.", ale: "w roku 1943", "w wieku XX". Nie używamy cyfr dla określeń typu: lata trzydzieste, podobnie w przypadku numeracji wojen lokalnych i światowych (druga wojna światowa).

  14. Przypisy:

    • Stosujemy przypisy dolne.

    • Przypisy powinny mieć numerację ciągłą w obrębie całego artykułu.

    • Jeżeli konieczne jest sporządzenie przypisu do tytułu tekstu, to przypisu tego nie numerujemy, tylko opatrujemy gwiazdką.

    • Zapis cytowanej pozycji bibliograficznej powinien zawierać:

      • inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł dzieła (kursywą), wydawca, miejsce i rok wydania, numer strony której dotyczy przypis:
        1 M. Bachtin, Twórczość Franciszka Rabelaisgo, przeł. A. i A. Goreniowie, Wydawnictwo Literackie 1975, Wyd. UJ, Kraków 1975, s. 353.

      • w wypadku pracy zbiorowej: tytuł dzieła, inicjał imienia i nazwisko redaktora, miejsce i rok wydania:
        1 Amerykańska antropologia postmodernistyczna, M. Buchowski (red.), Instytut Kultury, Warszawa 1999, s. 170.

      • w wypadku pracy będącej częścią większej całości:
        1 W. Welsch, Transkulturowość. Nowa koncepcja kultury, w: Filozoficzne konteksty rozumu transwersalnego. Wokół koncepcji Wolfganga Welscha, R. Kubicki (red.), Poznań 1998, s. 204.

      • W wypadku artykułu w czasopiśmie:
        1 W. Mikuła-Gawędzka, Lekcja profesora Livio Vacchiniego, „Architektura Murator” 1998 nr 12(51), s. 31-35.

      • Poszczególne elementy przypisu oddzielamy od siebie przecinkami, na końcu stawiamy kropkę.

    • Tytuły prac cytowanych po raz pierwszy podawane są w przypisie w pełnym brzmieniu, wraz z nazwą wydawnictwa, miejscem i rokiem wydania. Przy ponownym cytowaniu pracy danego autora używamy zapisu skróconego. Cytując dzieło z poprzedniego przypisu, stosujemy skrót „Tamże”. Gdy bezpośrednio po dziele danego autora cytujemy kolejne jego dzieło, zamiast nazwiska autora piszemy: „Tenże". Identyczne zasady powtórnego cytowania stosujemy przy artykułach z czasopism, prac zbiorowych, w wydawnictwach źródłowych itp.:
      1 M. Bachtin, Twórczość Franciszka Rabelaisgo, Wyd. UJ, Kraków 1975, s.353.
      2 Amerykańska antropologia postmodernistyczna, M. Buchowski (red.), Instytut Kultury, Warszawa 1999, s.170.
      3 Tamże, s. 55.
      4 M. Bachtin, Twórczość Franciszka..., s.15.

    •  

    • Tytuły częściej cytowanych edycji źródłowych, ewentualnie czasopism i wydawnictw zbiorowych, a także nazwy instytucji, takich jak archiwa czy biblioteki, po raz pierwszy piszemy w pełnym brzmieniu, podając w nawiasie dalej cytowany skrót („dalej cyt. ..."), np.: „Archiwum Państwowe w Toruniu (dalej cyt. APT)".

    • W przypadku cytowania po raz pierwszy publikacji obcojęzycznych - tytuł i dane bibliograficzne (miejsce wydania, tom, zeszyt itp.) podajemy w języku publikacji.

 

 

do góry